De mist hing als een klamme deken over de slotgracht toen ridder Gijsbrecht van Hoensbroek zijn laarzen op de kasseien van de binnenplaats plantte. Het was middernacht in het jaar 1450, en de steile daken van een van de grootste kastelen van het land tekenden zich scherp af tegen een bloedmaan. Binnen woei de wind door de galmgangen, maar het was niet de natuur die de bewoners angst inboezemde. Het was het gefluister dat uit de diepste kerkers steeg; een gerucht over een verborgen schat die gevangen zat achter steen en vloek.
Gijsbrecht droeg een zware ijzeren kist in zijn trillende handen, gevuld met guldens die hij had afgetroggeld van arme pachters uit de omtrek. Zijn geweten was zwart, maar zijn gulzigheid was zwarter. Wat hij echter niet wist, was dat de oude kasteelheer uit de grafkelder was opgestaan om te spoken. Volgens de overlevering rustte er een eeuwenoude vloek op de fundamenten: wie roofde van het kasteel en de bewoners verraden zou, zou voor eeuwig dwalen in de donkere torenkamers.
Plotseling stokte de adem in zijn keel. Een ijzige windstoot blies de walmende toortsen in de gang in één klap uit. In het aardedonker hoorde hij het slepen van zware kettingen over de eikenhouten vloerdelen. Een schim, groot en dreigend, rees op uit de vloer. Met een angstaanjagende kreet liet Gijsbrecht de geldkist vallen. De gouden munten rolden alle kanten op, maar de ridder zelf maakte dat hij wegkwam, al was het te laat. Wie meer wil ontdekken over deze regio, kan terecht bij onze bestemmingen of eropuit trekken via de wandelroutes om de sfeer zelf te proeven.
Tot op de dag van vandaag beweren nachtelijke bewakers dat ze het gerinkel van goud horen wanneer de mist dik over het land trekt. Een huiveringwekkend bewijs dat de geschiedenis van Limburg nooit echt stilstaat, maar voortleeft in de schaduwen van haar machtigste monumenten.